Hava yastıklarının tarihi ve gelişimi

İlk kez İkinci Dünya Savaşı sırasında uçaklarda denenmeye başlanan havayastığı, aslında düşmekte olan bir uçağın zemine çarpma şiddetini azaltmak için geliştirilmeye başlanmıştı. Savaş sonrasında birçok otomobil üreticisi (Mercedes, BMW, Chevrolet, Chrysler) otomobillerde kullanılmak üzere havayastıkları geliştirmeye ve testler yapmaya başladı.

1973 yılında ilk kez GM markalı bir otomobilde ticari olarak kullanılan havayastığı, artık vazgeçilmez güvenlik donanımları arasında yer alıyor. Fakat artık havayastıklarının nasıl çalıştığını değil ne kadar hızlı çalıştığını ve gerçekten güvenlik için yeterli olup olmadığını tartışır hale geldik. Üreticilerin, geliştirmekte en çok zorlandıkları sistemlerden biri ise kapı içi veya perde havayastıkları olarak bilinen yan havayastıkları. Yandan darbelerde ezilme bölgesinin kısa oluşu, havayastığının devreye girmesi ve patlaması için radikal hızlar öngürüyor. Yani normalde 30-40 milisaniyede tam olarak şişen ön havayastıklarına nazaran 5-8 milisaniyede tamamen şişmiş yan hava yastıklarına ihtiyaç duyuluyor. BMW, 1999 model yılından sonraki otomobillerinde kullanmaya başladığı ITS (Inflatable Tubular Structure: Şişirilebilen boru şekilli yapı) sistemi ile yan havayastıklarında yeni bir dönem açtı. ITS sistemi ile 5 saniye boyunca şişik kalan ve büyük bir sosisi andıran yan havayastığı, örneğin takla sırasında 3. ve 4. çarpmalarda da etkinliğini sürdürüyor.

Tüm bu gelişmeler ışığında havayastıklarının henüz olgunluk dönemine ulaşmadığını ve kısa geçmişine bakılırsa da daha uzun yıllar geliştirilmeye devam edeceği sonucuna ulaşabiliriz.