Değişken zamanlamalı eksantrik sistemleri

Hayatımıza Honda’nın VTEC teknolojisi ile giren daha sonra BMW’nin VANOS, çift VANOS sistemleri ile devam eden ve ardından Toyota’nın da VVT-i sistemi ile günümüzde geçerliliğini ve ününü sürdüren değişken eksantrik zamanlama sistemlerinin amacı diğer eksantrik sistemlerinde olduğu gibi verimlilik sağlamaktır.

80’lerin başında Fiat’ın tasarım mühendisi Andrea Titolo’nun geliştirdiği sistem günümüzde kullanılan daha gelişmiş sistemlere temel oluşturuyor. Titolo’nun sisteminde, kendi aksında kayabilen bir eksantrik bulunuyordu. Bu sistem, üzerinde bulunan kamlarla birlikte santrifüjlü bir regülatör sayesinde hareket ediyordu. 1995 cc’lik bir motora entegre edilen sistem düşük devirlerde belirgin bir tork artışı sağlamıştı. Honda ise 1983 yılında çalışmalarını rakiplerinden çok farklı bir yöne kaydırarak eksantrik ve supap kontrol sistemleri üzerine yoğunlaştırarak bu konudaki ilk gelişmelerini REV adlı supap kontrol sistemi ile motosikletlerinde kullanmaya başladı.